دزدی مسافران از اتاق های هتل

در مطالعه سایت ها و جستجوی اینترنتی امروز به مطلب بسیار جالبی از سایت عبرت نیوز برخوردم و از اونجا که این مورد را بسیاری از مدیران و کارکنان هتل تجربه کرده اند دلم نیومد که بهش نپردازیم. این گزارش به نقل از دویچوله در این سایت درج شده است و شما رو به مطالعه آن دعوت می کنم.

عبرت نیوز: برخی از کسانی که چند شبی را در هتل اقامت می‌کنند، موقع خداحافظی برخی از وسایل اتاق را به رسم "یادگاری" با خود به خانه می‌آورند. بر اساس یک نظرسنجی یک سوم از مسافران از هتل دزدی‌کرده‌اند؛ برخی کمتر، برخی بیشتر.

حوله‌های بزرگ و نرم، دمپایی‌های سبک و راحت یا ملحفه‌های سفید و لطیف هتل‌ها برای بسیاری وسوسه‌کننده است و دل کندن از آنها موقع رفتن کار چندان ساده‌ای نیست. برای همین برخی از این اشیا دست آخر موقع ترک هتل، بی سر و صدا سر از چمدان‌های مسافران در می‌آورند. سایت "هتلز دات کام"‌، از سایت‌های مشهور برای رزو هتل، به تازگی یک نظرسنجی را انجام داد که در آن ۸۶۰۰ مسافر از ۲۸ کشور جهان شرکت داشتند.

بر اساس این نظر سنجی، دانمارکی‌ها درستکارترین گردشگران به شمار می‌روند. ۸۸ درصد از آنها عنوان کردند که تا به حال هرگز هیچ چیزی از اتاق هتل به سرقت نبرده‌اند.

به این ترتیب دانمارکی‌ها به وضوح بالاتر از متوسط جهانی قرار گرفته‌اند زیرا با در نظر گرفتن تمامی ملیت‌های شرکت کننده در این نظرسنجی تنها ۶۵ درصد گفته‌اند که هرگز از اتاق هتل چیزی به سرقت نبرده‌اند. البته وسایل بهداشتی و آرایشی در دستشویی‌ها در این نظرسنجی به حساب گرفته نشده‌اند.

از هر چهار آلمانی، یک نفر اعتراف به دزدی از هتل کرده است.

در این میان کلمبیایی‌‌ها بدترین تصویر را از این نظر از خود بر جای گذاشته‌اند. بیش از نیمی از کوبایی‌ها اعتراف کرده‌اند که تا کنون یک یا چندین بار وسایل هتل را با خود به خانه‌آورده‌اند و به این ترتیب آخرین جایگاه را در فهرست درستکار بودن به خود اختصاص داده‌اند.

از برداشتن کتاب و مجله تا بریدن فرش و دزدیدن روکش توالت

کتاب، مجله، ملحفه و حوله بر اساس این نظرسنجی از محبوب‌ترین اشیای هتل در میان تمامی ملیت‌ها بوده‌اند که از چمدان‌ها سر درآورده‌اند. تنها چینی‌ها بوده‌اند که اعتراف کرده‌اند اغلب به وسایل تزئینی اتاق نظیر لامپ، ساعت یا قاب‌های عکس و نقاشی نیز نظر داشته‌اند و آنها را با خود به خانه آورده‌اند.

ربد و شامبر‌، بالش، وسایل برقی نظیر اتوهای مسافرتی یا سشوار از جمله "سوغاتی‌های" کلاسیک هستند که مسافران از گذشته تا به حال به "بلند کردن" آنها علاقه نشان می‌دهند.

بر اساس این نظرسنجی مسافرانی بوده‌اند که روکش توالت فرنگی و همچنین برس توالت را هم در چمدان جا داده‌اند. شماری دیگر نیز اعتراف کرده‌اند که تکه‌هایی از فرش اتاق را با قیچی بریده و با خود به خانه برده‌اند.

نکته قابل توجه در این میان این است که دزدی از اتاق هتل نه تنها از گردشگران بلکه از کسانی که به سفر کاری یا برای شرکت در همایش در هتل اقامت داشته‌اند، سر زده است. و دیگر آنکه این گونه دزدی‌ها هم در هتل‌های پنج ستاره و هم در اقامتگاه‌های ارزان قیمت از "شکارچیان سوغاتی" سر زده است.

هتلداران اغلب مجبور به کنار آمدن با غیبت ناگهانی وسایل اتاق هستند، زیرا در عمل هیچ امکانی برای جلوگیری از به سرقت رفتن آنها ندارند. از آنجایی که پیگیری حقوقی این موارد کاری زمان‌بر و نیز هزینه‌بر است، در موارد خاص در شماری از هتل‌ها یک "فهرست سیاه" از اسامی کسانی وجود دارد که سابقه منفی از خود بر جای گذاشته‌اند. این هتل‌ها به "شکارچیان سوغاتی حرفه‌ای" اتاق کرایه نمی‌دهند.

لینک مطلب در سایت عبرت نیوز: http://ebrat.ir/?part=news&inc=news&id=53987

حقوق و مزایا در فست فودها

پرداخت حقوق بسیار پایین یکی از جنبه های اجتناب ناپذیر کار در فست فودها می باشد (Schlosseer, 1998: 73).  در نگاهی دیگر فست فودها پرسنلی را از کشورهای دیگر به خدمت می گیرند که برای آنها با دریافت کمترین حقوق  کار می کنند (Reiscman, 2003: 3). در جایی دیگر آمده است که فست فود ها به جای افزایش کارکنان و حقوق های آنها ترجیح می دهند نیروی جدیدی را به کار گیرند که برای مدت زمان کوتاهی هم که شده به کار در فست فود با حقوق پایین علاقه مند باشد. این سوء رفتارها تنها در زمینه حقوق ساعتی بسیار کم رخ نمی دهد بلکه محرومیت در عضویت در اتحادیه ها را نیز شامل می شود (Schlosser, 2003: 76). معمولاً افراد بی تجربه که قدرت کافی برای کار را دارند به آسانی کار با دستمزد پایین را قبول می کنند زیرا گزینه دیگری برای انتخاب پیش روی خود نمی بینند.

مزایایی اغلب در فست فودها وجود ندارد. دیگر سازمان ها مزایایی برای کارکنان خود همچون بیمه های درمانی و عیدی در نظر می گیرند اما در فست فودها این اتفاق رخ نمی دهد. همچنین برنامه کاری افرادی که در فست فود کار می کنند مناسب نمی باشد و برنامه کاری آنها بسیار بی ارزش، نامنظم و غیر قابل پیش بینی می باشد و اگر آنها نتوانند خود را با این شرایط وفق بدهند از آنها خواسته خواهد شد که کار را ترک کنند و به سرعت کار انها به فرد دیگری محول می شود. 

مشکلات معمول معلولین در هتل (شماره پنج)

شکل وسایل درون اتاق های معلولین، شیرهای آب، لامپ های ثابت، کنترل پرده ها، کنترل سیستم سرمایشی و گرمایشی و تهویه مطبوع سفت و محکم، سخت و نیازمند گرفتن با انگشتان و پیجاندن دست می باشند.

در نتیجه: افرادی که تنها قادر به استفاده از یک دست می باشند یا افرادی که از استفاده از هر دو دستشان، مچ دستهایشان محروم هستند و یا بازوان آنها قادر به بازکردن در برای ورود به اتاق، بستن در، استفاده از دستشویی و دوش برای شستشو، تنظیم پرده ها، روشن کردن لامپ و تنظیم سیستم گرمایشی و سرمایشی نیستند در انجام دادن این امور با مشکل رو به رو خواهند شد.

الزامات: دستگیره ها، ضامن و قفل ها و دیگر ابزارات موجود در روی در اتاق های معلولین، شیر های آب، لامپ های ثابت، کنترل پرده ها و سیستم های سرمایشی و گرمایشی بایستی به شکلی باشند که به آسانی بتوان با یک دست با آنها کار کرد و نیاز به گرفتن با انگشتان یا به سختی پیچاندن و فشار دادن نداشته باشند. دسته های اهرم گونه، و فشاری و دستگیره های  U شکل طراحی های مطلوب در این رابطه به شمار می آیند.

مشکلات معمول معلولین در هتل (شماره چهار)

اتاق ها و سوئیت های ویژه معلولین  و همچنین اتاق های دیگر ویژه افراد کر و یا با مشکلات شدید شنیداری به آژیرهای خطر تصویری و دیگر دستگاه های آگاهی دهنده بصری مجهز نمی باشند.

نتیجه: افراد کر یا دارای مشکلات شدید شنیداری نمیتوانند آژیر خطر آتش سوزی، زنگ تلفن ها، صدای در زدن یا به صدا درآمدن زنگ در را بشنوند. متعاقباً زمانی که اتاق های مهمانان معلول و یا دیگر اتاق هایی که دارای آژیر خطر آتش سوزی تصویری و دیگر دستگاه های آگاهی دهنده بصری نباشد، افراد کر یا دارای مشکلات شدید شنیداری  از وقوع آتش سوزی و دیگر موقعیت های خطرناک و اضطراری آگاه نخواهند شد و همچنین متوجه به صدا درآمدن  تلفن و در زدن و یا به صدا در آمدن زنگ در نمی شوند.

الزامات: همه اتاق های ویژه معلولین و اتاق های ویژه  افراد کر و دارای مشکلات شدید شنیداری بایستی مجهز به آژیر خطر آتش سوزی تصویری باشند که به سیستم آژیر خطر آتش سوزی مرکزی ساختمان متصل بوده و همچنین به دستگاههای آگاهی دهنده  بصری که از طریق آنها مهمانان بتوانند زنگ تلفن یا در زدن و یا زنگ در را متوجه شوند. همانطور که سیستم آژیر خطر تصویری بایستی به سیستم مرکزی اعلام حریق ساختمان متصل باشد، سیستم آگاهی دهنده بصری ( برای درها و تلفن ها) نیز می تواند به صورت کیت های ابزاری در میز پذیرش واحدهای اقامتی مهیا باشد. باید توجه داشت که در بین اتاق های ویژه معلولین بایستی اتاق هایی برای افراد کر و دارای مشکلات شدید شنیداری فرآهم آید.