ﻳﻚ آﻗﺎﻳﻰ رﻓﺖ ﺗﻮى ﻳﻜﻰ از اﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﻫـﺎ و ﺷـﺐ را ﺧـﻮاﺑـﻴـﺪ و ﺻﺒﺢ اول وﻗﺖ آﻣﺪ ﺳﺮاغ ﻣﺘﺼﺪى ﻫﺘﻞ و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ:ﻣﺮده ﺷـﻮر ﺗـﻮرا ﺑـﺒـﺮد ﺑـﺎ اﻳـﻦ ﻫـﺘـﻞ ات!! اﻳـﻦ ﭼـﻪ ﻫـﺘـﻠـﻰ اﺳـﺖآﻗﺎ؟؟!! ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭘﻠﻚ روى ﭘﻠﻚ ﺑﮕﺬارم.ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺘﻰ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ بخوابم.
ﻣﺘﺼﺪى ﻫﺘﻞ ﻣﻌﺬرﺗﻰ ﺧﻮاﺳﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ: ﺷﻤﺎ ﭼـﺮا ﻧـﺘـﻮاﻧـﺴـﺘـﻴـﺪ ﺑﺨﻮاﺑﻴﺪ؟؟ آﻗﺎ در ﺟﻮاب ﮔـﻔـﺖ: دﻳـﺸـﺐ ﺗـﺎ ﺻـﺒـﺢ ﺳـﺮو ﺻـﺪاىﻋﺠﻴﺒﻰ ﺑﮕﻮﺷﻢﻣﻴﺮﺳﻴﺪ; ﻫﺮ ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ اﻧﮕﺎر ﻳﻜﻨﻔﺮ ﺑﺎ ﭼﻜﺶ ﺑﻪ دﻳﻮار ﻣﻴﻜﻮﺑﻴﺪ; ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﺑﺮ میگردم. ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺣﺴﺎﺑﺶ را ﭘﺮداﺧﺖ ﻛﺮد و ﻏﺮ و ﻟﻨـﺪﻛـﻨـﺎن راﻫـﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و رﻓﺖ.
ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ; ﻳﻚ آﻗﺎ و ﺧﺎنم ﭘﻴﺮ و ﭘـﺎﺗـﺎل; از ﭘـﻠـﻪ ﻫـﺎى ﻫـﺘـﻞ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪﻧﺪ و رﻓﺘﻨﺪ ﺳﺮاغ ﻣﺘﺼﺪى ﻫﺘﻞ ﺗﺎ ﺣﺴﺎﺑﺸﺎن را ﭘﺮداﺧﺖ ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﺘﺼﺪى ﻫﺘﻞ ﮔﻔﺖ: اﻣﻴﺪوارم دﻳﺸﺐ راﺣﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﺎﺷﻴﺪ.
آﻗﺎﻫـﻪﮔـﻔـﺖ: ﻧـﻪ آﻗـﺎ! ﻛـﺪوم ﺧـﻮاب؟؟ ﻣـﺎ ﺣـﺘـﻰ ﻳـﻚ لحظه ﻫـﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻴﻢ ﭼﺮﺗﻰ ﺑﺰﻧﻴﻢ! ﻣﺎ دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮ نمیگردیم. ﻣـﺘـﺼـﺪى ﻫـﺘـﻞ ﭘـﺮﺳـﻴـﺪ: ﭼـﻪ اﺗـﻔـﺎﻗـﻰ اﻓـﺘـﺎده؟ ﭼـﺮا ﻧـﺘـﻮاﻧﺴـﺘـﻴــﺪ ﺑﺨﻮاﺑﻴﺪ؟؟
آﻗﺎﻫﻪﮔﻔﺖ: ﺗﻮ اﺗﺎق ﺑﻐﻠﻰ; ﻳﻚ آﻗﺎﻳﻰ ﭼﻨﺎن ﺧﺮﻧﺎس ﻣـﻴـﻜـﺸـﻴـﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻴﺸﺪﻳﻢ ﻫﺮ ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ ﻳﻜﺒﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺸﻮﻳﻢ و ﻣﺸﺖ ﺑﻪ دﻳﻮار ﺑﻜﻮﺑﻴﻢ ﺗﺎ آﻗﺎ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺑﺸﻮد!!!
اهداف وبلاگ دانشجویان مدیریت جهانگردی و هتلداری