خرداد 69 مصادف بود با جام جهانی فوتبال 90 که آلمان قهرمان شد

ما هم چند تا دانشجوی سال اولی با اون زیردستی های معروف و با تیپ دانشجوی سال اولی ! (الان رو نگاه نکنید که همه دانشجو ها خوش تیپ شده اند و موبایل و ام پی تری و ... دارند اون موقع ها خبری از این چیزها نبود .نمی تونستیم از فوتبال بگذریم وهنوز هم خوابگاه نداشتیم ( البته من با کلی دوندگی و امتیازات مختلف !!!خوابگاه گرفته بودم ! حالا بماند ولی اکثرا با بچه ها میگشتم ) یادم نیست دقیقا کدوم مسابقه بود می خواستیم هر طور شده اون رو ببینیم . عصر بعد از این که شام رو تو سلف خیابان ساحلی خورده بودیم به سمت چهارراه زند راه افتادیم اکثر بچه ها تو مسافرخانه های چهارراه زند اتاق داشتند . با کیسه فریزهای حاوی دو عدد تخم مرغ یا پنیر و یک عدد نان به همراه زیردستی های معروف ! حدودا 5 یا 6 نفر بودیم دنبال یه جایی که بتونیم فوتبال نگاه کنیم اومدیم تا رسیدیم نزدیکیهای هتل اترک معروف یکی از بچه ها (عباس ابراهیمی یا همون عباس جنی خودمون ) پیشنهاد داد بریم بشینیم تو لابی هتل اونجا تلوزیون داره !! سریع این پیشنهاد رو گرفتیم و یه کمی به سر و وضع خودمون رسیدیم تا به خیال خودمون تیپ خوبی داشته باشیم رفتیم داخل هتل و یه راست رفتیم نشستیم رو مبل های لابی هتل. آقا این دربان هتل و مسئول پذیرش از یه طرف کفرشون در اومده بود که ما با اون سر و وضع اومدیم نشستیم داریم فوتبال می بینیم از یه طرف دیگه پیش مهمانهای خارجی که اونجا بودن نمی تونستن ما رو بیرون کنن یا جلوی ما رو بگیرن .خلاصه حالا نشستن یه طرف ؛ ابراز احساسات و تفسیرهای فوتبالی بعضی از دوستان هم یه طرف (مخصوصا همین عباس ) تصور کنید تو به هتل (4 ستاره بود فکرکنم ) چند تا دانشجو با اون تیپ بیان بشین تلوزیون ببینند و باصدای بلند هم تفسیر ارائه بدهند ( جای عادل فردوسی پور هم خالی بود(  معلوم بود خیلی داشتند حرص میخوردن .آخرش بعد نیم ساعت مهمونهایی که تو لابی بودن پاشدن رفتن مسئول پذیرش اومد یواشکی خیلی آروم و با محبت (که التماس و درماندگی ازش موج میزد !!) خواهش کرد بریم بیرون !!بیچاره تمنا میکرد من که خیلی دلم به حالش سوخت تو اون نیم ساعت پرستیژ هتل رو کلا به هم ریخته بودیم.الان هروقت هرجایی هتل میرم می شینم تو لابی یاد اون روز می افتم.

منبع مطلب: www.alumniclub.ir (باشگاه دانش آموختگان شيراز)